« إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ * فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ » ؛ « 1 »
به راستى ما به تو كوثر عطا كرديم . پس براى پروردگارت نماز بخوان و قربانى كن .
در آيهء ديگرى آمده است :
« وَما كانَ عَطاءُ رَبِّكَ مَحْظُورًا » ؛ « 2 »
و عطاى پروردگار تو منع شده نيست .
در مورد ديگرى مىفرمايد :
« كُلًّا نُمِدُّ هؤُلاءِ وَهَؤُلاءِ مِنْ عَطاءِ رَبِّكَ » ؛ 3
هر يك از اين دو گروه را از عطاى پروردگارت بهره مىدهيم .
در آيهء ديگرى آمده است :
« جَزاءً مِنْ رَبِّكَ عَطاءً حِسابًا » ؛ « 3 »
اين پاداشى از جانب پروردگارت و عطايى حساب شده است .
در مورد ديگرى مىفرمايد :
« رَبُّنَا الَّذي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى » ؛ « 4 »
پروردگار ما آن كسى است كه به هر چيزى ، آن چه براى آفرينش آن لازم بوده عطا كرده ، آن گاه هدايت كرده است .
وقتى كسى رشد و تربيت كسى را بر عهده گرفت ، تمام مستلزمات رسيدن به آن كمال و هدف را عطا مىكند و در غير اين صورت خُلف و نقض غرض خواهد بود . از
هامش
( 1 ) . سورهء كوثر ( 108 ) : آيات 1 و 2 .
( 2 ) و 3 . سورهء اسراء ( 17 ) : آيهء 20 .
( 3 ) . سورهء نبأ ( 78 ) : آيهء 36 .
( 4 ) . سورهء طه ( 20 ) : آيهء 50 .