كرم در قرآن مجيد
اكنون برخى از موارد استعمال واژهء كرم ، در قرآن مجيد را بيان مىنماييم .
گاهى واژهء « كريم » براى خودِ قرآن به كار رفته است ، آن جا كه مىفرمايد :
« إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَريمٌ » ؛ « 1 »
به راستى كه آن قرآن گرامى و پرارزش است .
گاهى براى برخى از فرشتگان به كار رفته است ، آن جا كه مىخوانيم :
« كِرامًا كاتِبينَ » ؛ « 2 »
( فرشتگان ) گرامى و نويسنده .
در مورد ديگرى مىفرمايد :
« بِأَيْدي سَفَرَةٍ * كِرامٍ بَرَرَةٍ » ؛ « 3 »
به دست سفيرانى و الا مقام و نيكوكار .
و گاهى براى برخى از مخلوقات آمده است ، آن جا كه مىفرمايد :
« أَ وَ لَمْ يَرَوْا إِلَى اْلأَرْضِ كَمْ أَنْبَتْنا فيها مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَريمٍ » ؛ « 4 »
آيا آنان به زمين ننگريستند كه چه قدر از گياهان پرارزش در آن رويانيديم ؟
و گاهى در مورد برخى از مقامات به كار رفته است ، آن جا كه مىفرمايد :
« وَكُنُوزٍ وَمَقامٍ كَريمٍ » ؛ « 5 »
و از گنجها و قصرهاى باشكوه .
هامش
( 1 ) . سورهء واقعه ( 56 ) : آيهء 77 .
( 2 ) . سورهء انفطار ( 82 ) : آيهء 11 .
( 3 ) . سورهء عبس ( 80 ) : آيهء 15 و 16 .
( 4 ) . سورهء شعراء ( 26 ) : آيهء 7 .
( 5 ) . همان : آيهء 58 .