كه محبوبترين موجودات در همهء عوالم نزد خداى سبحان ائمّه اطهار عليهم السلام هستند .
محبوب خدا و پيامبرش
در تاريخ معتبر آمده است آن گاه كه در خيبر ابوبكر و عمر حاضر به جنگ نشدند و با ذلّت فرار كردند و باز گشتند پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمود :
لُاعطينّ الراية غداً رجلًا يحبّ اللَّه ورسوله ويحبّه اللَّه ورسوله كرّار غير فرّار ، لا يرجع حتّى يفتح اللَّه عليه يديه ؛ « 1 »
فردا پرچم را به دست كسى خواهم داد كه خداوند و پيامبرش را دوست مىدارد و خداوند و پيامبرش نيز او را دوست مىدارند و او باز نمىگردد مگر اين كه خداى تعالى فتح و پيروزى را به دست او به انجام خواهد رسانيد .
حضرت على عليه السلام به جايى رسيده كه محبّت او يك طرفه نيست ؛ بلكه محبوب نيز او را دوست مىدارد .
پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله ، امير مؤمنان على عليه السلام را در جنگ خيبر اينگونه معرفى مىنمايد كه من فردا پرچم را به دست كسى مىدهم كه خدا و رسول او را دوست مىدارند . اين يك طرف قضيه و خدا و رسول نيز او را دوست مىدارند ، اين هم طرف دوم قضيّه است ، پس اين كار - فتح خيبر - از دست چنين كسى بر مىآيد و كار ابوبكر و عمر و ديگر اشخاص نيست .
آرى ، ائمّه عليهم السلام محبّت خدا را به سرحدّ تمام رسانيدهاند . وقتى محبّت به
هامش
( 1 ) . روضة الكافى : 351 ، الامالى ، شيخ صدوق : 603 ، حديث 10 ، بحار الانوار : 21 / 27 ، حديث 27 ، صحيح بخارى : 4 / 5 ، 12 ، 20 و 207 ، 5 / 76 ، صحيح مسلم : 5 / 195 ، 7 / 120 و 122 ، سنن ابن ماجه : 1 / 45 ، سنن ترمذى : 5 / 302 ، مسند احمد بن حنبل : 1 / 99 و 185 ، 4 / 52 ، فضائل الصحابه نسائى : 16 و منابع ديگر .