روزه مىگيرند ، ولى امانتدار نيستند .
در روايت ديگرى آمده است كه راوى به امام صادق عليه السلام عرضه مىدارد :
پدرم به شما سلام مىرساند . حضرتش فرمود :
عليك وعليه السلام ، إذا أتيت عبداللَّه فاقرأهُ السلام و قل له : إنّ جعفر بن محمّد يقول لك :
انظر ما بلغ به علي عند رسول اللَّه فالزمه ؛
بر تو و بر او سلام باد . هر گاه نزد او رفتى سلام مرا ابلاغ كن و بگو : جعفر بن محمّد مىگويد : بنگر امير مؤمنان على عليه السلام چگونه به اين مقام نزد رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله رسيد و چه ويژگى داشت ؛ به آن بچسب و ملتزم باش .
آن گاه حضرتش ادامه مىدهد :
فإنّ عليّاً إنّما بلغ ما بلغ به عند رسول اللَّه بصدق الحديث وأداء الأمانة ؛ « 1 »
به راستى حضرت على عليه السلام با راستى در گفتار و اداى امانت به آن مقام و الا در پيشگاه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله دست يافت .
و هر كس در نزد پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله به مقامى نايل شده ، به يقين آن مقام را در نزد خداوند متعال دارا است كه در اين جهت ميان خدا و رسول فرقى نيست .
تا اين جا به طور اجمال معلوم شد :
1 . امانت گذاشته نزد ائمه همهء هستى است .
2 . همه فيوضات به خلايق به توسّط آنها است .
3 . جز رسول خدا و اهل بيت كسى شايستگى اين مقام را ندارد ، زيرا در اسلام احدى جز آنان معصوم نيست و صفات و حالاتشان اختصاص به آنها دارد .
و از اين جا معلوم مىشود كه آنان داراى ولايت تكوينى و بين خدا
هامش
( 1 ) . همان : حديث 5 .