بنابراين بايستى در امام عصمت و علم به حقايق و ملاكات احكام باشد تا شايستهء سپردن آن امانت الهى باشد . در اين زمينه روايات فراوانى در كتاب بصائر الدرجات نقل شده است . در روايتى حضرت امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
إنّ اللَّه أحكم وأكرم وأجل وأعظم وأعدل من يحتج بحجّة ثمّ يغيب عنهم شيئاً من امورهم ؛ « 1 »
به راستى خداوند حكيمتر ، گرامىتر ، بزرگوارتر ، عظيمتر و دادگرتر از آن است كه براى مردم به حجّتى احتجاج كند آن گاه چيزى از امور آنها را از آن حجّت پنهان دارد .
در روايت ديگر امام صادق عليه السلام در پاسخ حسن بن سرّى كرخى فرمود :
أترى من جعله اللَّه حجّة على خلقه يخفى عليه شيء من امورهم ؟ « 2 »
آيا به نظر تو كسى را كه خداوند براى آفريدگانش حجت قرار داد چيزى از امور آنها را از او پنهان مىدارد ؟
آرى ائمّه عليهم السلام مظاهر رحمت واسعهء الهى و رحمانيت خدا مىباشند و همهء موجودات رعاياى آنها هستند و تمام فيوضات و نعمتهاى الهى بايد از اين راه به دست آنان برسد . در روايتى آمده كه حضرت امام صادق عليه السلام فرمود :
ما من شيء ولا من آدمي ولا إنسي ولا جنّي ولا ملك في السماوات إلّاونحن الحجج عليهم ، و ما خلق اللَّه خلقاً إلّاوقد عرض ولايتنا واحتجّ بنا عليه ، فمؤمن بنا و كافر جاحد ، حتى السماوات والأرض والجبال ؛ « 3 »
هيچ چيز از جمله آدم ، انسان ، جن و ملك در آسمانها نيست مگر اين كه ما
هامش
( 1 ) . بصائر الدرجات : 142 ، حديث 1 ، باب ما لا يحجب من الأئمّة شيء . . . .
( 2 ) . همان : حديث 2 .
( 3 ) . مستطرفات السرائر : 575 .