اشارهاى به عصمت ائمّه
پيشتر گذشت كه ائمه عليهم السلام تربيت شدهء خداوند متعال هستند . علاوه بر آن از خود اين عبارت به دست مىآيد - قطع نظر از ديگر ادلّه - كه امام بايستى معصوم باشد . چرا بايد امام معصوم باشد ؟ چون ضدّ امانت ، خيانت است . روشن است امام به عمد در امانت خيانت نمىكند . از نظر سهو و نسيان چطور ؟
امام بايد داراى عصمتى باشد كه او را از خطا ، نسيان ، معصيت ، سهو و آن چه منافات دارد ، با همهء ابعاد و خصوصياتش باز دارد تا خداوند متعال تمام اين هستى را به دست او بسپارد .
بنابراين ، چون خداوند متعال ائمّه عليهم السلام را آفريده و آنها را تربيت كرده ، از عصمت آنان آگاهى دارد ؛ چرا كه عصمت از امور خفى است و « لا يعلم بها إلّااللَّه سبحانه تعالى » و اين يكى از دلايل آن است كه در بحثهاى امامت بيان كردهايم كه نصب امام به دست خداست و امّت هرگز در نصب او نقشى ندارند . « 1 » پس تا امام عصمت نداشته باشد ، اهليّت ، لياقت و قدرت حفظ چنين امانتى را نخواهد داشت .
چگونگى امانتسپارى
لازم است بيان شود كه نحوهء سپردن امانت به چند صورت ممكن است :
1 . سپردن امانت فقط براى نگهدارى : گاهى انسان امانتى را نزد امينى قرار مىدهد و فقط از او مىخواهد آن شىء را از حوادث حفظ كند و دوباره به صاحب آن باز گرداند .
هامش
( 1 ) . گفتنى است كه در مورد عصمت ، پژوهش گستردهاى انجام دادهايم كه در شمار سلسله پژوهشهاى اعتقادى چاپ و در دسترس پژوهندگان قرار خواهد گرفت .