كلمهء جامعى كه حاكى از نيكويى حال انسان باشد « نعمت » است ؛ گويند : فلانى در نعمت است ، و از هر يك از عناصر سعادت بشر مانند خورشيد ، هوا ، آب ، اعضاى بدن ، وسايل زندگى ، ثروت ، قدرت و همنشين خوب . . . تعبير به « نعمت » مىشود كه قرآن كريم مىفرمايد :
« وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لاتُحْصُوها » ؛ « 1 »
و اگر نعمتهاى خداوند را بشماريد هرگز نمىتوانيد آنها را احصا كنيد .
راغب اصفهانى در ادامه مىگويد :
والنعماء بإزاء الضرّاء ، قال : « وَلَئِنْ أَذَقْناهُ نَعْماءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ . . . » ؛ « 2 »
واژهء « نعماء » در برابر « ضرّاء » است ؛ آن گونه كه خداوند متعال مىفرمايد : « و اگر پس از ناراحتى و زيانى كه به او رسيده است نعمتهايى به او بچشانيم . . . » .
معناى ولىّ نعمت بودن
هر امامى ولىّ نعمت است . ولىّ نعمت يعنى چه ؟ ولىّ بودن يعنى ولايت داشتن . اما چه ولايتى ؟
مىگوييم : ولىّ زن ، همسرش و ولىّ صغير پدر اوست . اين ولايت يعنى اولويّت . ما در مورد اولويّت اهل بيت عليهم السلام از كتاب و سنت دليل داريم . در بحث حديث غدير دربارهء ولايت به طور مفصّل با دليلهايى از ديدگاه قرآن و روايات از منابع تفسيرى ، روايى ، لغوى ، ادبى عامه سخن گفتهايم . « 3 » البته همهء نعمتها از خداوند متعال است كه مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . سورهء ابراهيم ( 14 ) : آيهء 34 .
( 2 ) . سورهء هود ( 11 ) : آيهء 10 .
( 3 ) . ر . ك نفحات الأزهار : جلدهاى 6 ، 7 ، 8 و 9 .