است ، زيرا به هيچ وجه غير از پيامبر امت صلى اللَّه عليه وآله ، كسى نمىتواند با او مساوى باشد و كسى كه چنين ادعايى كند از دين خارج است . چگونه مساوات ممكن باشد در حالى كه پيامبر اكرم ، پيامبر آخرين پيامبر مُرسل و برترين انبياء اولوالعزم است و هيچ كدام از اين صفات در على ( عليه السلام ) يافت نمىشود ! بله ، در اين آيه براى اميرالمؤمنين على ( عليه السلام ) فضيلت بزرگى وجود دارد و اين امر مسلم است ، ليكن وجود اين فضيلت دلالت بر وجود نص بر امامت ايشان دلالت نمىكند .
ابن روزبهان با انكار فضيلت شركت در مباهله ، وارد بحث مىشود و از ابتدا ادعا مىكند كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم بر اساس عادت مباهله كنندگان اهل بيت خويش را براى مباهله برده است .
پيش از اين بيان شد كه نويسندهء تحفهء إثنا عشريه چنين ادعايى را ادعاى ناصبيان مىداند و معتقد است سنيان چنين ادعايى ندارند . همچنين بيان شد كه بنابر آنچه كه ابن تيميه و ابن روزبهان ادعا مىكنند ، پيامبر براساس عادت مباهله كنندگان مىبايست خويشاوندان خود را براى مباهله همراه خود ببرد ، پس چرا عباس و فرزندانش را دعوت نكرد و همراه خود نبرد ؟ ابن تيميه خود اين پرسش را مطرح ساخته و در پاسخ گفته است كه علت عدم دعوت از عباس آن بود كه وى از « سابقين اوّلين » نبوده است . اما اگر واقعاً رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم براساس عادت خانوادهء خود را براى مباهله دعوت كرده است ، پس « سابقين اوّلين » بودن يا نبودن چه نقش و تأثيرى در دعوت پيامبر مىتواند داشته باشد ؟ ! افزون بر آنكه عملكرد رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم در برابر امر خداوند به روشنى نشان مىدهد كه آن حضرت براساس عادت مباهله كنندگان خانواده خويش را فرانخوانده است ، بلكه در دعوت ايشان خصوصيتى وجود داشته و دعوت شدگان نزد خداى تعالى
جواهر الكلام في معرفة الإمامة والإمام (فارسى) — صفحة 371
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٣٧١