دليل آنها بر اينكه واژه « انفسنا » اختصاص اميرالمؤمنين ندارد ، صرفاً به جهت به كار رفتن صيغهء جمع در آيه است . اما براساس روايات صحيح و روشن ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم با عمل خويش آيه را اينچنين تفسير كردهاند كه مراد خداوند از « انفسنا » در آيه تنها اميرالمؤمنين عليه السلام است ، در نتيجه هيچ استدلالى نمىتواند در مقابل تفسير پيامبر ايستادگى كند . علاوه بر آن شواهد قرآنى فراوان وجود دارد كه در آيهاى صيغهء جمع به كار رفته است ، اما مراد خداوند فردى واحد است . در اينجا نيز هر چند صيغهء جمع به كار رفته است ، اما بر اساس تفسير رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم مراد فردى واحد است . پس اگر پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم فقط اهل بيت عليهم السلام را با خود همراه كند ، احدى حتى عباس عموى خود را براى مباهله با خود بيرون نبرد ، چگونه مىتوان ادعا كرد كه مراد از « انفسنا » همهء خويشاوندان و خدمتگزاران پيامبر هستند ؟
نكته ديگرى كه از اين عبارت استفاده مىشود آن است كه ايجى و جرجانى مدّعى هستند مراد از « انفسنا » خويشاوندان و خدمتگزاران پيامبر هستند ، ولى مدّعى نيستند كه شيخين نيز در اين فضيلت شركت دارند . پس حتى اگر بپذيريم همهء أقرباء و خدمتگزاران پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم مصداق « انفسنا » هستند ، باز هم افضليت اميرالمؤمنين عليه السلام از شيخين مسلّم و ثابت است ، زيرا كه نزاع بر سر خلافت بلافصل پيامبر است به اين كه خليفه پس از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله و سلم ميان ابوبكر است يا اميرالمؤمنين عليه السلام ؟ و اگر ثابت شود كه اميرالمؤمنين عليه السلام افضل از ابوبكر است ، استدلال شيعه تمام خواهد بود و فرقى نمىكند كه همه خويشاوندان و خدمتگزاران مصداق « انفسنا » باشند ، يا تنها اميرالمؤمنين عليه السلام مراد خداوند باشد . در هر صورت شيخين از اين فضيلت محرومند !
جواهر الكلام في معرفة الإمامة والإمام (فارسى) — صفحة 369
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٣٦٩