خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم فاطمه ، حسن و حسين عليهم السلام را خواند و عرضه داشت : « بارالها ، اينان اهل من هستند » » .
گروهى گفتهاند : مباهله براى پيامبر و براى مسلمانان بود به دليل ظاهر آيه « ندع ابناءنا وأبناءكم » كه به صيغهء جمع آمده است ، و چون پيامبر مسلمانان را فراخواند ، [ از ميان آنان ] خانوادهء خود را كه تحت سرپرستى او بودند را نيز فرا خواند و اگر نصاراى نجران تصميم به مباهله مىگرفتند و براى اين كار مىآمدند ، بدون ترديد پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم به مسلمانان نيز دستور مىداد كه با خانوادهء خويش جهت مباهله خارج شوند .
و گفته شده مراد از « انفسنا » برادران است . اين گفته ابن قتيبه در ذيل آيهء شريفهء « وَلا تَلْمِزُوا أَنْفُسَكُمْ » ؛ يعنى برادرانتان است .
و همچنين گفته شده است كه [ أنفسنا ] پيروان دين پيامبر هستند . اين سخن ابوسليمان دمشقى است .
و گفته شده [ أنفسنا ] همسران هستند .
و گفته شده : از « أنفسنا » ، خويشاوندان نزديك را اراده كرده است . اين دو قول اخير را على بن احمد نيشابورى گفته است .
. . . ابوبكر رازى نيز گويد : و در آيه دليل است بر اينكه حسن و حسين دو فرزند رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم هستند .
ابواحمد بن علان گويد : آن دو [ يعنى امام حسن و امام حسين عليهما السلام ] در آن هنگام مكلّف بودند ، زيرا از نظر او مباهله صحيح نيست مگر از مكلّف .
مطالب مفسران به خاطر رواياتى كه در قصهء مباهله نقل كردهاند بسيار طولانى است و مضمون آنها اين است كه پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم نصرانيان را به مباهله
جواهر الكلام في معرفة الإمامة والإمام (فارسى) — صفحة 364
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٣٦٤