به قيامت كافر شدند در انحراف عظيم افتادند .
[ 9 ] براى اين كه افق فهمشان وسيع گردد و به صحت حقايق راه يابند و آنچه را رسول اللَّه مىگويد درك كنند . قرآن آنان را به نگريستن در آيات عظيم عالم و انديشيدن در آنها دعوت مىكند زيرا آنها شواهد و علامات قدرت خداوندى هستند . همانگونه كه قرآن آنان را هشدار مىدهد كه ادامه راه ضلالت آنان را به عذابهاى همگانى چون عذابهاى اقوام باستانى گرفتار مىكند ، چون فروشدن در زمين يا افتادن تكهاى از آسمان به صورت شهاب بر سر ايشان .
«
أَ فَلَمْ يَرَوْا إِلى ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنْ نَشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفاً مِنَ السَّماءِ
- آيا به پيش روى يا پشت سر خود از آسمانها نمىنگرند ؟ اگر بخواهيم آنها را در زمين فرو مىبريم يا قطعهاى از آسمان بر سرشان مىافكنيم . » در اين جا قرآن حقيقتى مهم را براى ما بيان مىدارد : جهان محيط بر ما قيامش به اراده و قدرت خداست . علاوه بر آن آيه شامل حقايق علمى هم هست . خدا زمين را در جايى معين قرار داده ، / 433 به گونهاى كه موجودات بر روى آن توانند زيست . آن گاه حجابى حافظ ميان زمين و آسمان قرار داده ، و آن غلاف جو است كه مانع فرو افتادن نيازكها و شهابها از آسمان به زمين است .
ولى چه كسى است كه به عظمت پروردگار در ايجاد اين نظام محكم اعتراف نكند .
«
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ
- و در اين براى هر بندهاى كه به خدا باز مىگردد عبرتى است . » آن نشانههاى قدرت خدا در عالم وجود به تنهايى انسان را به همهء حقيقت راه نمىنمايند . كسى كه ايمان مىآورد و پيروىاش مىكند تا دستش به هدف مىرسد .
گاه مىبيند ولى انكار مىكند پس ديدنش هم سودى به حالش ندارد . قرآن مىگويد آيات و نشانههاى خدا كه در عالم وجود پراكندهاند ما را به حقيقت راه مىنمايند ولى به شرطى كه متفكر در آنها بندهاى مسلمان و تسليم در برابر خدا باشد . پس