/ 429
اى آل داود سپاس به جاى آريد
رهنمودهايى از آيات :
با الهام گرفتن از دو نام از نامهاى خداى عز و جل يعنى حميد و عزيز و آن گاه حديث روز رستاخيز و بيان بعضى شبهات كه مشركان در انكار معاد القاء مىكردند ، در آغاز اين درس هم خداى تعالى ما را از انكار ايشان از حقيقت نشور بعد از مرگ و پارهپاره شدن و ريزريز شدن بدن ، آگاه مىكند .
بسيارى از كسانى كه حقايق را انكار مىكنند ، انكارشان بدان سبب است كه مطلب فراتر از افق فكر آنهاست و اين يكى از مشكلات ذهنى انسان است .
آنان به هر چيز كه عقل و علمشان به آن نرسيده است كافر مىشوند . ولى خداى تعالى براى آنها مثلى مىآورد تا مسئله معاد را نيكو درك كنند . مىگويد در قياس قدرت بشرى اين يك امر محال است ولى براى خدا گرد آوردن اعضاء براى اين كه آن را از نو بيافريند كارى بس آسان است . اين گونه استدلال از ديدگاه منطقى و فطرى پذيرفتنى است . خداى تعالى ما را به تفكر در آيات خود ، آياتى كه در اطراف آنهاست وامىدارد ، زيرا همه از مظاهر قدرت خداوند ستودنى هستند .
/ 430 اين تأكيد مكرر قرآن بر ضرورت تفكر در آيات خدا فايدهء مهمى دارد ، از جمله آن كه انسان از آن رو كه همواره با اين آيات الفت داشته اكنون چنان براى او عادى و معمولى هستند كه ديگر تفكر دربارهء آنها را برنمىانگيزند ولى اگر بار ديگر به ديدهء تعقل و تفكر در آنها بنگرد ، علمش افزون شود و افق ديدش وسعت گيرد .
خداى تعالى سپس مثلى از زندگى داود و پسرش سليمان ( ع ) ذكر مىكند زيرا داستان آنها تجليات دو اسم عزيز و حميداند .