وَيَقُولُونَ مَتى هذَا الْفَتْحُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 28 ) قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لا يَنْفَعُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِيمانُهُمْ وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ ( 29 ) فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ انْتَظِرْ إِنَّهُمْ مُنْتَظِرُونَ ( 30 )
معناى واژهها
23 [ مرية ] : شك .
25 [ يفصل ] : فصل همان حكم است .
26 [ أ و لم يهد لهم ] : آيا آنها را بينا نكرده و بر ايشان آشكار نكرده ؟
[ القرون ] : نسلهاى گذشته .
/ 231
به آيات ما يقين دارند
رهنمودهايى از آيات :
در درس پيشين از سورهء سجده پروردگار ما بر صفت يقين تأكيد داشت كه ارادهء انسان و عقل او و نيروى تصور و خيالش بر گرد محور يقين گرد مىآيند ، تا آنجا كه حتى كوچكترين اثرى از هوى و ضعف اراده باقى نماند . انسان حقايق را به عقل و فطرت خويش مىشناسد ولى هوا و هوس او و افكار باطلى كه دارد سبب مىشود كه در آنها ترديد كند . در اين حال نيازمند يقين است تا اين ترديد را بزدايد ، زيرا مراحل علم در نزد انسان عبارتند از :
اول : معرفت يا شناخت ، انسان مىداند كه جهان را آفريدگار و مدبرى است ولى بازهم در حالت شك باقى مىماند .