است . آيا در بهشت چيزهايى نيست كه چشمى همانند آنها را ديده و نه هيچ گوشى شنيده است و نه بر هيچ خاطرى خطور كرده . بلى ، نعمتهاى بهشت دل بهشتيان را شاد و چشمشان را روشن سازد ، زيرا آنجا همه چيز از كدورت پاك است و صافى است و نفوس مردم بهشتى از هر آلودگى منزه است . نه در دل آنها كينه است و نه حسد و نه طمع .
در حديث در تفسير اين آيه آمده است كه :
« هر چه حسنه است در قرآن ثواب آن به روشنى ذكر شده ، مگر نماز شب كه به قدرى ثواب آن بزرگ است كه خدا مقدار و ميزان آن را بيان نفرموده است » .
[ 18 ] «
أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً
- آيا كسى كه ايمان آورده . » / 226 و كارهاى نيكو مىكند و به دعوت خدا و اولياء خدا پاسخ مىدهد ، و به آن صفات كه پيش از اين از آنها ياد كرديم متصف است ، «
كَمَنْ كانَ فاسِقاً
- همانند كسى است كه عصيان مىورزد ؟ » قرآن خود به اين سؤال پاسخ مىدهد :
«
لا يَسْتَوُونَ
- نه ، برابر نيستند . » اين يك پاسخ فطرى بر تمنيات باطلهاى است كه بر دل انسان چنگ انداخته و او را از پرتو عقل دور مىسازد .
[ 19 ] قرآن حكيم در آن جا كه فرق عظيم اين دو فريق را بيان مىكند مطلب را بيشتر تفصيل مىدهد :
«
أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا
- اما آنان كه ايمان آوردهاند . » به رسالت انبياء خدا و آن را خاستگاه زندگى خود دانستهاند .
«
وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
- و كارهاى شايسته كردهاند . » اينان مىدانند كه فقط ايمان آوردن براى خلاص انسان و ضمانت آيندهء او كافى نيست .
«
فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوى نُزُلًا بِما كانُوا يَعْمَلُونَ
- به پاداش اعمالى كه مىكردهاند منزلگاهى در باغهاى بهشت خواهند يافت . »