بنابراين قول شيعيان مستند به حديثى است كه در كتب فريقين آمده است و ردّ و عدم قبول آن نيازمند دليل است .
بر اساس حديث اميرالمؤمنين عليه السلام ، يكى از جهات ارسال رسولان و نصب امامان از سوى خدا اتمام حجت بر خلق است ، و اين مهم به صرف فرستادن رسول يا نصب امام حاصل مىشود ؛ پس از آن اگر مردم او را پذيرفتند و در برابر او تسليم شدند مىتوانند از وجودش فيض برند و بهرهمند شوند ، و چنان چه با او مخالفت كنند خود از بركات وى محروم خواهند شد . به همين جهت است كه خداى تعالى از قول كافران مىگويد :
« لَوْ لاأَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آياتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَنَخْزى » ؛ « 1 »
اگر رسول به سوى ما مىفرستادى پس ما پيش از آن كه خوار و ذليل شويم از آيات تو تبعيت مىكرديم .
پس خداى تعالى حجتهاى خود را به سوى مردم مىفرستد و در مقابل منكران مىفرمايد :
« لِئَلّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَكانَ اللَّهُ عَزيزًا حَكيمًا » ؛ « 2 »
تا مردم بعد از رسولان بر خدا حجت نداشته باشند و خداوند مقتدر و حكيم است .
و نيز مىفرمايد :
« لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَيَحْيى مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ وَإِنَّ اللَّهَ لَسَميعٌ عَليمٌ » ؛ « 3 »
تا هر آن كس كه هلاك مىشود از روى دليل آشكار باشد و هركه حيات مىيابد از روى دليل باشد و خداوند قطعاً شنوا و داناست .
هامش
( 1 ) . سوره طه : آيه 134 .
( 2 ) . سوره نساء : آيه 165 .
( 3 ) . سوره انفال : آيه 42 .