تشريع كرده از معاملات ، ازدواجها ، جهاد ، احكام ، تقاصها و قصاصها ، آشكار ساختن شعائر شرع در اعياد و جمعهها ( برپايى نمازهاى عيد و جمعه ) مصلحت هايى است كه براى امور دنيايى و آخرتى بندگان نافع است و به اين هدف نمىتوان دست يافت مگر به واسطهء امامى كه از ناحيه شارع به وى مراجعه مىشود . . . پس با وجود اختلاف خواهشها و پراكندگى نظرات و دشمنىهايى كه در بين مردم هست . بسيار كم اتفاق مىافتد كه برخى تسليم برخى ديگر شوند و با هم سازش كنند . پس اين موارد به نزاع و درگيرى منجر مىشود و بسا به هلاكت همگان مىانجامد . . . پس در نصب امام دفع ضررى است كه ضررى بالاتر از آن قابل تصور نيست بلكه مىگوئيم نصب امام از مهمترين مصلحتهاى مسلمانان و بزرگترين اهداف دين است .
تفتازانى در شرح مقاصد مىنويسد :
الثاني : إنّ الشارع ، أمر باقامة الحدود وسدّ الثغور وتجهيز الجيوش للجهاد ، و كثير من الامور المتعلقة بحفظ النظام وحماية بيضة الإسلام ممّا لا يتمّ إلّابالإمام ، و ما لا يتم الواجب المطلق إلّابه وكان مقدوراً فهو واجب ؛ « 1 »
[ دليل ] دوم : شارع به امورى دستور داده است از جمله : اقامهء حدود ، حفظ مرزها ، تجهيز لشكريان براى جهاد و بسيارى از امور مربوط به حفظ نظام و پشتيبانى جماعت مسلمانان و [ از اين قبيل ] امورى كه بدون امام به ثمر نمىنشيند و آن چه كه انجام واجب بر آن متوقف باشد و قرآن مقدور باشد ، واجب است .
وى در شرح عقايد نسفيه نيز مىگويد :
هامش
( 1 ) . شرح مقاصد : 2 / 273 .