مهم ديگر قرار دادند ، تا آن جا كه آن را بر دفن پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله مقدم داشتند .
نقد و بررسى
اين دليل اهل تسنّن از چند جهت مخدوش است .
اول : چنان كه گذشت ، در هر سه كتاب به روشنى بر اهميت فوق العادهء نصب امام تأكيد شده است . در شرح مواقف مىگويد : « تركوا له أهم الأشياء وهو دفن رسول اللَّه [ صلّى اللَّه عليه وآله ] » ، « 1 » يعنى به خاطر اهميت و ضرورت نصب امام مهمترين امر كه دفن رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله بود ترك شد . تفتازانى مىنويسد ، « جعلوا ذلك أهم الواجبات واشتغلوا به عن دفن الرسول [ صلّى اللَّه عليه وآله ] » « 2 » يعنى صحابه نصب امام را مهمترين واجبات قرار دادند و به خاطر اين كار از دفن رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله باز ماندند . و بالاخره در شرح عقايد نسفيه تصريح مىكند : « قد جعلوا أهم المهمات بعد وفاة النبي [ صلّى اللَّه عليه وآله ] نصب الإمام حتّى قدّموه على الدفن » « 3 » يعنى صحابه ، نصب امام را مهمتر از هر مهمى قرار دادند تا آن جا كه آن را بر دفن رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله مقدم داشتند .
اين همه تأكيد و بزرگنمايى در حالى است كه اهل تسنّن امامت را فرعى از فروع دين مىدانند ! سؤال اين جاست كه چطور فرعى از فروعات دين به يك باره چنان وجوبى پيدا كرده و اهميت آن از تجهيز و نماز خواندن بر پيكر مطهر رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله بيشتر مىشود ؟
جاى بسى تأمّل است كه چرا عدهاى از مسلمانان يكى از فروعات را بر تشييع
هامش
( 1 ) . شرح مواقف : 8 / 346 .
( 2 ) . شرح مقاصد : 2 / 273 .
( 3 ) . شرح عقائد نسفيّه : 232 - 233 .