استأذناني في العمرة فأعلمتهما أن ليس العمرة يريدان ؛ « 1 »
اجازهء رفتن به عمره را آن دو از من گرفتند ، پس به آن دو فهماندم كه شما ارادهء رفتن به عمره را نداريد !
بالاخره طلحه و زبير به همراه محمّد بن طلحه و عبداللَّه بن زبير به مكه رفتند و با حضور عايشه در مكه جلسهاى تشكيل دادند و براى شوريدن بر اميرالمؤمنين عليه السلام توافق كردند ، سپس شترى براى عايشه خريدند و راهنمايى استخدام كرده و به سوى بصره رهسپار گشتند . در مسير به منطقهاى با نام « حوأب » رسيدند . سگهاى اين منطقه بسيار پارس مىكردند . پارس سگهاى حوأب عايشه را به سخن رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله متذكر كرد . رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله روزى در جمع زنان خود فرموده بودند :
أيتكنّ تنبح عليها كلاب الحوأب ؟ « 2 »
كدام يك از شماست كه سگهاى حوأب بر او پارس خواهند كرد ؟
رسول خدا آن گاه رو به عايشه كرد و فرمود :
إياك أن تكوني أنت يا حميراء ؛ « 3 »
مواظب باش كه آن فرد تو نباشى .
هامش
( 1 ) . الامامة والسياسة : 1 / 48 ، شرح نهج البلاغه : 1 / 233 و 310 .
( 2 ) . مصنف ابن ابى شيبة : 15 / 258 حديث 36926 ، صحيح ابن حبان : 15 / 126 حديث 6732 ، مسند احمد : 6 / 52 حديث 24299 و 6 / 97 حديث 24698 ، مسند ابن راهويه : 3 / 891 ، مسند ابى يعلى : 8 / 282 ، شرح نهج البلاغة : 6 / 217 ، ذخيرة الحفاظ : 4 / 1922 ، فتح البارى : 13 / 55 ، مجمع الزوائد : 7 / 474 و 8 / 512 ، كنز العمال : 11 / 197 و 334 و منابع ديگر .
( 3 ) . المستدرك على الصحيحين : 3 / 129 حديث 4610 ، الامامة والسياسة : 1 / 57 ، شرح نهج البلاغه : 6 / 218 و 9 / 311 ، الفتوح : 2 / 458 ، كنز العمال : 11 / 334 حديث 31671 ، سنن ابن ماجة : 2 / 826 حديث 2474 ، البداية والنهاية : 6 / 237 ، دلائل النبوة بيهقى : 10 / 148 .