بخارى نيز در كتاب التاريخ الكبير از قول عبداللَّه بن مسعود چنين نقل مىكند :
أخذت من فيّ رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله سبعين سورة و أن زيد بن ثابت صبيٌّ من الصبيان ؛
من از دهان رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله هفتاد سوره [ فرا ] گرفتم در حالى كه زيد بن ثابت كودكى بود در ميان كودكان .
در برخى نقلها نيز تعبير زير به كار رفته است :
. . . أن زيد بن ثابت ذو ذؤابتين يلعب مع الصبيان . « 1 »
صرف نظر از اعتراضات و انتقادهاى تند ابن مسعود ، تعامل ابوبكر با زيد بن ثابت تأمل برانگيز است . پيرامون اين موضوع ، سؤالاتى وجود دارد كه پاسخگويى به آنها مشكل مىنمايد . به هر حال لازم است اهل سنّت به پرسشهاى زير پاسخ دهند :
1 . آيا قرآن ، در عصر خاتم الانبياء صلى اللَّه عليه وآله جمع آورى نشده بود ؟
2 . آيا به غير از زيد بن ثابت - كه در آن روز فقط 21 سال داشت - فرد مناسبترى براى جمع آورى قرآن وجود نداشت ؟
3 . آيا از ميان صحابه فقط اين جوان مورد اعتماد بود و ديگران از نظر ابوبكر و عمر متهم بودند ؟
4 . اتهام بزرگان صحابه از نظر ابوبكر و عمر چه بوده است ؟
5 . عدم اعتماد ابوبكر و عمر به اصحاب چگونه با بحث عدالت صحابه قابل جمع است ؟
6 . سرّ توجه خاص ابوبكر و عمر به زيد بن ثابت چيست ؟
مطالعه پيرامون زندگى زيد بن ثابت نشان مىدهد كه عنايت خلفا به زيد بن
هامش
( 1 ) . التاريخ الكبير : 3 / 227 حديث 762 ، المعجم الكبير : 9 / 74 - 76 ، المستدرك على الصحيحين : 2 / 248 حديث 2897 ، الاستيعاب : 3 / 993 ، تاريخ دمشق : 33 / 138 .