( مسأله 1776 ) شريكى كه با سرمايه شركت معامله مىكند اگر زيادهروى ننمايد و در نگهدارى سرمايه كوتاهى نكند و اتفاقاً مقدارى از آن يا تمام آن تلف شود ضامن نيست .
( مسأله 1777 ) شريكى كه با سرمايه شركت معامله مىكند اگر بگويد سرمايه تلف شده و پيش حاكم شرع قسم بخورد ، بايد حرف او را قبول كرد .
( مسأله 1778 ) شركت از معاملات لازم است و يكى از طرفين نمىتواند پيش خود اين قرارداد را به هم بزند و يا قبل از پايان مدت ، تقاضاى تقسيم كند مگر اين كه همگان پذيراى توقف و يا تقسيم شوند اگر تمام شريكها از اجازهاى كه به تصرف در مال يكديگر دادهاند برگردند ؛ هيچ كدام نمىتوانند در مال شركت تصرف كنند .
( مسأله 1779 ) اگر يكى از شريكها بميرد ، يا ديوانه ، يا بيهوش شود يا سفيه شود و حاكم شرع او را از تصرف در اموالش جلوگيرى كند شريكهاى ديگر نمىتوانند در مال شركت تصرف كنند .
( مسأله 1780 ) اگر شريك ، چيزى را نسيه براى خود بخرد ، نفع و ضررش مال خود اوست ولى اگر براى شركت بخرد در صورتى كه معامله نسيه خلاف متعارف نباشد معامله صحيح و نيازى به اجازه شريك ديگر ندارد ، نفع و ضررش مال هر دوى آنان است .
( مسأله 1781 ) اگر با سرمايه شركت معاملهاى كنند ؛ بعد بفهمند شركت باطل بوده ؛ چنانچه همه شركا معامله را امضاء كنند ، معامله صحيح است و سود و زيان از آنِ همه آنان است .
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 399
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٣٩٩