( 11 ) احكام اجاره
( مسأله 1795 ) اجاره دهنده و كسى كه چيزى را اجاره مىكند بايد مكلف و عاقل باشند و به اختيار خودشان اجاره را انجام دهند و نيز بايد در مال خود حق تصرف داشته باشند ، پس سفيهى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مىكند اگر چيزى را اجاره كند ؛ يا اجاره دهد صحيح نيست مگر اين كه ولىّ آن را امضا كند .
( مسأله 1796 ) انسان مىتواند از طرف ديگرى وكيل شود و مال او را اجاره دهد .
( مسأله 1797 ) اگر ولىّ ، يا قيّم بچه ، مال او را اجاره دهد ، يا خود او را اجير ديگرى نمايد اشكال ندارد . و اگر مدتى از زمان بالغ شدن او را جزء مدت اجاره قرار دهد ، بعد از آنكه بچه بالغ شد ، مىتواند بقيه اجاره را به هم بزند ، ولى هر گاه طورى بوده كه اگر مقدارى از زمان بالغ بودن بچه را جزء مدت اجاره نمىكرد ؛ بر خلاف مصلحت بچه بود ، نمىتواند اجاره را به هم بزند .
( مسأله 1798 ) بچه صغيرى را كه ولىّ ندارد بدون اجازه مجتهد نمىشود اجير كرد . و كسى كه به مجتهد دسترسى ندارد ، مىتواند از يك نفر مؤمن كه عادل باشد ؛ اجازه بگيرد و او را اجير نمايد .
( مسأله 1799 ) اجاره دهنده و مستأجر لازم نيست صيغه عربى بخوانند ، بلكه اگر مالك به كسى بگويد ، ملك خود را به تو اجاره دادم و او بگويد قبول كردم ، اجاره صحيح است . و نيز اگر حرفى نزنند و مالك به قصد اينكه ملك را اجاره دهد ، آن را به مستأجر واگذار كند و او هم به قصد اجاره كردن بگيرد اجاره صحيح مىباشد .