( مسأله 1336 ) اگر يقين كند كه روز اول ماه رمضان است و عمداً روزه خود را باطل كند ، بعد معلوم شود كه آخر شعبان بوده كفّاره بر او واجب نيست .
( مسأله 1337 ) اگر انسان شك كند كه آخر رمضان است يا اول شوّال و عمداً روزه خود را باطل كند ، بعد معلوم شود اول شوال بوده ، كفّاره بر او واجب نيست .
( مسأله 1338 ) اگر روزه دار در ماه رمضان با زن خود كه روزهدار است ، جماع كند ، اگر زن بر عمل راضى باشد ، هر كدام بايد كفاره بدهد و اگر مجبور كرده باشد ، كفّاره روزه خودش و روزه زن را بايد بدهد .
( مسأله 1339 ) اگر روزهدار در ماه رمضان ، با زن خود كه روزه دار است ، جماع كند و در بين جماع زن راضى شود ، بايد مرد دو كفّاره و زن يك كفاره بدهد .
( مسأله 1340 ) اگر روزهدار در ماه رمضان با زن روزهدار خود كه خواب است جماع نمايد ، يك كفّاره بر او واجب مىشود و روزه زن صحيح است و كفّاره هم بر او واجب نيست .
( مسأله 1341 ) اگر مرد زن خود را مجبور كند كه غيرجماع كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند به جا آورد مثلًا آب و يا غذا بخورد كفاره بر هيچ كدام واجب نيست .
( مسأله 1342 ) كسى كه به واسطه مسافرت يا مرض روزه نمىگيرد ، نمىتواند زن روزهدار خود را مجبور به جماع كند ، ولى اگر او را مجبور نمايد ، بنابر احتياط كفاره زن را بدهد .
( مسأله 1343 ) انسان نبايد در به جا آوردن كفّاره كوتاهى كند ، ولى لازم نيست فوراً آن را انجام دهد .
( مسأله 1344 ) اگر كفّاره بر انسان واجب شود و چند سال آن را به جا نياورد ، چيزى بر آن اضافه نمىشود .
( مسأله 1345 ) كسى كه بايد براى كفّاره يك روز شصت فقير را طعام دهد ، اگر به شصت فقير دسترسى دارد ، نبايد به هر كدام از آنها بيشتر از يك مدّ كه تقريباً 750 كيلوگرم است ، طعام دهد . يا يك فقير را بيشتر از يك مرتبه سير نمايد ، ولى چنانچه انسان اطمينان داشته باشد كه فقير طعام را به عيالات خود مىدهد يا به آنها مىخوراند مىتواند براى هر يك از عيالات فقير
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 325
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٣٢٥