( مسأله 1326 ) اگر روزه دار دروغى را به خدا و پيغمبر ( صلى الله عليه وآله و سلم ) نسبت دهد ، يك كفاره بر او واجب است .
( مسأله 1327 ) اگر روزهدار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه جماع كند ، يك كفاره بر او واجب است و اگر جماع او حرام باشد يك كفاره جمع .
( مسأله 1328 ) اگر روزه دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه غيرجماع كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، براى همه آنها يك كفّاره كافى است .
( مسأله 1329 ) اگر روزه دار جماع حرام كند و بعد با حلال خود جماع نمايد يك كفّاره جمع بر او واجب است .
( مسأله 1330 ) اگر روزهدار كارى كه حلال است و روزه را باطل مىكند ، انجام دهد ، مثلًا آب بياشامد و بعد كار ديگرى كه حرام است و روزه را باطل مىكند ، انجام دهد ، مثلًا غذاى حرامى بخورد ، يك كفّاره كافى است .
( مسأله 1331 ) اگر روزهدار آروغ بزند و چيزى در دهانش بيايد ، چنانچه عمداً آن را فرو ببرد ، روزهاش باطل است . و بايد قضاى آن را بگيرد و كفّاره هم بر او واجب مىشود .
( مسأله 1332 ) اگر نذر كند كه روز معينى را روزه بگيرد ، چنانچه در آن روز عمداً روزه خود را باطل كند كفاره آن مانند كفاره ماه رمضان است يعنى بايد يك بنده آزاد نمايد يا دو ماه پى در پى روزه بگيرد يا به شصت فقير طعام دهد .
( مسأله 1333 ) كسى كه مىتواند وقت را تشخيص دهد ، اگر به گفته كسى كه گفتارش قابل اعتماد و اطمينان نباشد و مىگويد مغرب شده افطار كند ، و بعد بفهمد مغرب نبوده است ، قضا و كفّاره بر او واجب مىشود .
( مسأله 1334 ) كسى كه عمداً روزه خود را باطل كرده ، اگر بعد از ظهر يا پيش از ظهر براى فرار از كفّاره سفر نمايد ، كفّاره او ساقط نمىشود .
( مسأله 1335 ) اگر عمداً روزه خود را باطل كند . و بعد عذرى مانند حيض يا نفاس يا مرض براى او پيدا شود ، كفّاره بر او واجب مىشود .
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 324
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٣٢٤