مىسپارند كه آن را تعمير كند ، در دست او امانت است و ضامن نمىشود جز هنگامى كه كوتاهى ، زيادهروى و يا شرط شده باشد .
( مسأله 1215 ) خياط ، قصّاب ، ختّان و يا هر شخص ديگرى كه اجير شده كارى را به صورت شايسته انجام دهد ، و حدودى برايش تعيين نشده ، اگر خراب كند ، ضامن مىشود .
( مسأله 1216 ) اگر براى اجير حدودى تعيين شود ، و از حد تجاوز كند و خراب كند ضامن مىباشد ، ولى اگر در محدوده حدود تعيين شده كار كند و خراب شود ، ضامن نيست .
( مسأله 1217 ) هر كسى كه به او اجازه داده شده كه كارى را به طرز شايسته انجام دهد ، اگر خراب كند ضامن است ، اگرچه اجير نباشد ، حتّى اگر متبرّع باشد ( يعنى بدون مزد و به قصد خدمت انجام داده باشد ) .
( مسأله 1218 ) پزشك و دامپزشك اگر شخصا به معالجه مباشرت داشته باشند ، مثل مواردى كه به وسليه تزريق سرم ، آمپول ، پانسمان ، عمل جرّاحى ، دياليز ، تنقيه ، شستشوى داخل بدن ، ماليدن كرم و پماد و امثال آنها به بدن انسان و حيوان درمعالجه بيمار مباشرت دارند ، مطلقا ضامن هستند .
( مسأله 1219 ) پزشكى كه نظارت مستقيم دارد ، و استفاده از دارو در هر وعده به نظارت او مىباشد ، مانند بيمارانى كه در بيمارستان تحت نظارت او بسترى هستند و يا همانند كودكان و روانىها كه از خود اختيار و استقلال ندارند و منحصرا باصلاحديد آن پزشك دارو را مصرف مىكنند ، ضامن هستند .
( مسأله 1220 ) پزشك و دامپزشكى كه بيمار را ويزيت مىكند و نسخه مىنويسد ، ولى نظارت مستقيم ندارد و بيمار در استفاده از نسخه او استقلال رأى دارد ، نيز بنابر احتياط واجب ضامن مىباشد .
( مسأله 1221 ) پزشك و دامپزشكى كه در مقام مشورت در مشاوره پزشكى شركت نموده ، نظر خود را در مورد مريض اعلام مىكنند و دخالتى در درمان او
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 248
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٤٨