نخواهند شد ! [ 139 ] «
فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْناهُمْ
- پس هود را تكذيب كردند و سپس ما آنان را هلاك كرديم . » خدا فاصلهء ميان تكذيب و هلاك شدن ايشان را با گفتهاش : «
فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْناهُمْ
- كوتاه كرده است ، چه اين فاصله چيزى است كه آن كس كه عذاب بر او وارد مىشود آن را فراموش مىكند ، و زندگى در نظر او يك روز يا پارهاى از روز است ، و به سبب حقارت ايشان در نزد خدا ، از همه يك جا ياد كرده ، و زندگى و آنچه ساخته بودند و خشمى كه به ديگران مىگرفتند ، همه را در اين دو كلمه خلاصه كرده است .
«
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ
- در اين آيت و نشانهاى است ، و بيشتر آنان مؤمن نبودند . » يعنى در هلاك شدنشان آيتى است ، ولى بيشتر مردم كه با چنين عبرتهايى رو به رو مىشوند ، به آنها ايمان نمىآورند و به همين سبب خداوند متعال سنّت خود را كه هلاك كردن پس از بيم دادن است در حق ايشان به جريان مىاندازد .
ولى آن كس كه از عبرتها سود مىبرد ، كسى است كه ايمان بياورد و از وعيد و تهديد خدا بترسد ، و اين را بپذيرد كه خدا عقاب و عذاب دارد .
/ 94 [ 140 ] «
وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
- و هر آينه پروردگارت توانا و مهربان است . »
/ 95
[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 141 تا 159 ]
كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ ( 141 ) إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صالِحٌ أَ لا تَتَّقُونَ ( 142 ) إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ( 143 ) فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ ( 144 ) وَ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ ( 145 )
أَ تُتْرَكُونَ فِي ما هاهُنا آمِنِينَ ( 146 ) فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ ( 147 ) وَ زُرُوعٍ وَ نَخْلٍ طَلْعُها هَضِيمٌ ( 148 )