إِلاَّ الْمُجْرِمُونَ ( 99 ) فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ ( 100 ) وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ ( 101 ) فَلَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ( 102 ) إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ( 103 )
وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ( 104 )
معناى واژهها
90 [ و أزلفت ] : يعنى نزديك شود .
91 [ و برّزت ] : التبريز به معنى آشكار شدن است .
94 [ فكبكبوا ] : اصل آن كببوا است به معنى « همراه با هم افكنده شدن ( در دوزخ ) » .
/ 62
پدران خود را يافتيم كه چنين مىكنند
رهنمودهايى از آيات :
در ضمن بيان مبارزهء ميان رسالتهاى خدا و فرهنگ شاعران ، پروردگار مثلى از داستان ابراهيم و قومش براى ما مىآورد ، و اين كه چگونه خدا به او وحى كرد كه در برابر فساد گستردهاى كه در ميان ايشان راه يافته بود و به پرستش بتان پرداخته بودند ، مقاومت نشان دهد ، و در آن هنگام كه ابراهيم از ايشان در اين خصوص پرسش كرد هيچ حجتى در تأييد بت پرستى خودشان نداشتند ، بلكه گفتند كه : ما پدرانمان را ديديم كه چنين مىكنند ، و به همين سبب ابراهيم از آنان و پدران و بتانشان كناره گرفت و به پرستش پروردگار جهانيان پرداخت كه او را