چنين كرد و خدا او را همراه با خانهاش به زير زمين فرو برد » . « 40 » [ 82 ] و پس از فرو رفتن قارون و پايان يافتن همهء شوكت و مالش ، براى كسانى كه آرزومند جايگاه او بودند ، دو حقيقت آشكار شد :
نخست : دروغ قارون كه به ايشان گفته بود كه اين اموال همه از آن خود او است ، و انكار اين مطلب كه تنگى و گستردگى زندگى به دست خدا است ، بر همه معلوم شد ، و دليل آن اين بود كه خدا مال را از او گرفت ، و آن كس كه برگرفتن مال بدين گونه قادر است ، بر بخشيدن آن نيز توانايى دارد .
«
وَ أَصْبَحَ الَّذِينَ تَمَنَّوْا مَكانَهُ بِالْأَمْسِ يَقُولُونَ وَيْكَأَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ
- و صبح كردند كسانى كه آرزومند داشتن جايگاه او بودند . در حالى كه مىگفتند : واى بر ما ، چنان است كه گويى خدا است كه روزى را براى هر يك از بندگانش كه بخواهد گسترش مىدهد يا تنگ مىكند . » سپس خدا را سپاس گزاردند كه خود با قارون منحرف نشدند ، و اگر چنين شده بود آنان نيز مشمول عذاب مىشدند .
«
لَوْ لا أَنْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا لَخَسَفَ بِنا
- و اگر خدا بر ما منّت ننهاده بود ، ما را نيز در زمين فرو مىبرد . » دوم : دانستند كه كافرى كه با خدا به مكابره مىپردازد ، و از نعمتهاى وى در هدفهاى حقيقى آنها بهرهبردارى نمىكند ، در زندگى شكست مىخورد ، و رستگار آن مؤمن است كه به كارهاى خوب و شايسته و صالح مىپردازد ، چنان كه به تأكيد اهل علم الاهى بنا بر آيهء ( 80 ) در اين خصوص اشاره شده است .
/ 383 «
وَيْكَأَنَّهُ لا يُفْلِحُ الْكافِرُونَ
- واى بر تو اى قارون ! كه ( خدا ) كافران را رستگار نمىسازد . » و عاقبت پاكيزه مخصوص پرهيزگاران و متقيان است .
[ 83 ] در پايان اين درس در يك آيه به اختصار حكمتها و عبرتهاى آن بيان
هامش
( 40 ) - نور الثقلين ، ج 4 ، ص 140 .