بلقيس حقيقت را دريافت ، و مه و غبارى كه عقل او را پوشانده بود وى را از ديدن حق و شناختن آن بازمىداشت كنار رفت ، و به آن آغاز كرد كه با ديد ديگرى كه در آن جايى براى تكبر و خود بزرگ بينى وجود ندارد به زندگى نگاه كند .
چرا چنين دگرگونى كاملى براى او پيدا شد كه شباهت به لحظهء اعتراف مجرمان پس از مدتى دراز زبانبازى و حيلهگرى دارد ؟
هنگامى كه آدمى به قضيهاى برمىخورد كه نسبت به آن نادان بوده است ، اين قضيه عقل او را تحريك مىكند و به تأمل برمىانگيزد ، پس به آن آغاز مىكند كه در انديشهها و اعتقادهاى خود به تجديد نظر بپردازد ، و بر اثر آن نظام فكرى وى كه بر آن متكى بود فرو مىريزد ، و عقل وى از بند غل و زنجيرهاى قديمى رها مىشود ، و چندان به طرز تفكرى تازه ادامه مىدهد تا به حقيقت برسد . . . جادوگران به موسى در آن هنگام كه از او شكست خوردند ايمان آوردند ، و همين كيفيت براى بلقيس هنگام برخورد با حادثهاى كه سليمان براى او فراهم آورده بود نيز پيش آمد ، و بر اثر آن نگرش خود را دربارهء زندگى تغيير داد و دريافت كه طرز ديد سابق او درست نبوده است ، و بر خود گرفت / 197 كه بر فكر صحيحى مستند بر ايمان به خدا متكى شود ، پس پرستش بتها را ترك گفت و ايمان آورد و روى خود را متوجه به پروردگار جهانيان ساخت و به او تسليم شد .
/ 198
[ سوره النمل ( 27 ) : آيات 45 تا 53 ]
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا إِلى ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ فَإِذا هُمْ فَرِيقانِ يَخْتَصِمُونَ ( 45 ) قالَ يا قَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُونَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ لَوْ لا تَسْتَغْفِرُونَ اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ( 46 ) قالُوا اطَّيَّرْنا بِكَ وَ بِمَنْ مَعَكَ قالَ طائِرُكُمْ عِنْدَ اللَّهِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُونَ ( 47 ) وَ كانَ فِي الْمَدِينَةِ تِسْعَةُ