( مسألهء 3385 ) براى انعقاد نذر و عهد و سوگند ، اختيار كامل شرط است ، و در صورت اجبار منعقد نمى شوند .
( مسألهء 3386 ) كسى كه همانند پدر ، مادر و همسر ، رضايت آنها براى انسان مهم است و در زندگى او نقش دارند ، اگر انسان را وادار كنند كه در موردى سوگند بخورد و انسان براى خشنودى آنها سوگند ياد كند ، چنين سوگندى منعقد نمى شود ، اگرچه به حدّ اجبار نرسيده باشد ، ولى نذر و عهد در اين موارد منعقد ميشوند .
( مسألهء 3387 ) سوگند خوردن فرزند بدون اذن پدر ، و همسر بدون اذن شوهر ، و برده بدون اذن مالك منعقد نمى شود . اگرچه بهتر است به مقتضاى سوگندش عمل كند ، مگر اينكه آنها سوگندش را منحلّ بسازند . حتى در صورت منحلّ كردن آنها نيز بهتر است به مقتضاى سوگندش عمل كند ، مگر اينكه پدر ، شوهر يا مالك از آن نهى كنند .
( مسألهء 3388 ) اگر مورد قسم عمل واجبى باشد ، با نهى پدر ، شوهر و مالك ساقط نمى شود و سوگند منحل نمى گردد .
( مسألهء 3389 ) بر خلاف قسم ، در مورد نذر و عهد ، اذن پدر ، شوهر و مالك شرط نيست و با منحل كردن آنها منحل نمى شوند . و با فرمان آنها مخالفت آنها جايز نمى شود .
( مسألهء 3390 ) اگر مورد نذر و عهد با حقوق واجب الاطاعهء پدر ، شوهر يا مالك در تضاد باشد و آنها حقوق خودشان را مطالبه كنند ، در چنين موردى نذر و عهد منعقد نمى شوند .
* * *
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 708
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٧٠٨