فصل هفتم : احكام ايلاء
« ايلاء » آنست كه به خداوند متعال سوگند ياد كند كه با همسرش نزديكى نكند .
( مسألهء 3373 ) براى تحقق يافتن ايلاء شرايطى هست :
1 - مرد بالغ و عاقل باشد و با اختيار خود به اين كار اقدام كند ، پس اگر ديگرى او را مجبور كند ، و يا آن را براى خشنودى ديگرى و رفع مشكلات ديگر انجام دهد ، ايلاء واقع نمى شود .
2 - توان عمل زناشوئى را داشته باشد ، پس اگر براى كمبود و يا مانعى از آن ناتوان باشد ، ايلاء حاصل نمى شود .
3 - اين عمل به منظور ايذا و آزار همسر ، و از روى خشم و به انگيزهء دورى جستن از او باشد ، نه به دليل ديگرى چون بيمارى ، يا مراعات حال بچهء شيرخوار و امثال آن .
4 - مدّتى كه براى ترك رابطهء زناشوئى تعيين مىكند ، بيش از چهار ماه باشد .
5 - همسرش ، همسر دائمى او باشد ، و نزديكى حاصل شده باشد ، ولو از طريق دبر .
( مسألهء 3374 ) هنگامى كه سوگند با شرايط ياد شده انجام گرفت ، ايلاء حاصل مىشود و پيش از آنكه كفّارهاش را بپردازد ، نزديكى كردن با همسرش حرام مىباشد ، ولى كفاره ندارد .
( مسألهء 3375 ) مردى كه ايلاء كرده ، اگر پيش از كفاره دادن با همسرش نزديكى كند ، مرتكب گناه شده ، جز اينكه يك كفّاره به عنوان كفّارهء ايلاء كافى است .