احكام نذر و عهد و سوگند
چيزى كه شرعاً انجام دادن آن بر انسان لازم نبود ، اگر به وسيلهء نذر و عهد و سوگند آن را بر خودش الزامى سازد ، انجام دادنش بر او واجب مىشود و مخالفت كردن با مقتضاى آن بر او حرام و مستلزم كفّاره مىباشد و اينك احكام و شرايط آن در ضمن سه فصل بيان مىشود .
فصل اوّل : احكام نذر كننده ، عهد كننده و سوگند خورنده
( مسألهء 3382 ) كسى كه سوگند ياد مىكند ، يا نذر و عهد به جا ميآورد ، بايد بالغ و عاقل باشد و از روى تصميم جدّى ، به طورى كه عقلًا به آن اعتنا ميكنند ، به آن اقدام كند .
( مسألهء 3383 ) نذر و سوگند از شخص خشمگين در آن حالى كه آتش غضبش زبانه ميكشد ، منعقد نمى شود ، ولى عهد در آن حال اگر قصد جدّى داشته باشد ، منعقد مىشود .
( مسألهء 3384 ) در حال احساسات و در مقام عكسالعمل از يك حادثه ، سوگند منعقد نمى شود ، ولى نذر و عهد در آن حال ، اگر از روى قصد جدّى باشد ، منعقد مىشود .