واجب باز هم طلاق صحيح نيست .
( مسألهء 3222 ) در طلاق خُلع و مبارات ، اگر به چيزى معلّق كند كه از شرايط صحت طلاق است ، طلاق محقّق مىشود .
7 ) زن مورد طلاق ولو به صورت اجمالى مشخّص باشد ، مثلًا بگويد : « بزرگترين همسرم مطلّقه است » ولى اگر مشخص نباشد ، مثلًا بگويد : « يكى از همسرانم مطلّقه باشد » طلاق واقع نمى شود .
8 ) زن در حال پاكى باشد و پس از پاك شدن رابطهء زناشوئى واقع نشده باشد ، پس در حال حيض و نفاس طلاق واقع نمى شود ، و اگر پس از پاك شدن رابطهء زناشوئى واقع شده باشد ، طلاق محقّق نمى شود .
( مسألهء 3223 ) گاهى در ايّام عادت زن براى مدّت كوتاهى پاك مىشود ، سپس دوباره رِگل مىشود ، در آن فاصله اگرچه زن محكوم به طهارت است ، ولى در آن حال باز هم طلاقش جايز نيست .
( مسألهء 3224 ) كسى كه يقين به پاكى دارد ، اگر شك كند كه رِگل شده يا نه ؟ ، بنا را بر پاكى ميگذارد ، و كسى كه يقين به حيض دارد ، اگر شك كند كه پاك شده يا نه ؟ بنا را ظاهراً بر حيض ميگذارد ، ولى اگر بعد خلاف آن كشف شود ، حكم تابع واقع است .
( مسألهء 3225 ) اگر زن بگويد من رِگل هستم ، پذيرفته مىشود ، و اگر بگويد پاك شدهام ، پذيرفته مىشود .
( مسألهء 3226 ) اگر زنى بگويد من پاك شدهام ، پس او را طلاق بدهد ، سپس بگويد من دروغ گفته بودم ، اين ادّعا از او پذيرفته نمى شود . و به صحّت طلاق حكم مىشود ، مگر اينكه يقين پيدا شود يا بيّنه اقامه شود كه ادّعايش راست بوده است .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 673
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٦٧٣