فصل دوّم : شرايط طلاق
( مسألهء 3219 ) شرايط طلاق عبارتند از :
1 ) بلوغ ، پس طلاق كودك صحيح نيست .
2 ) عقل ، پس طلاق ديوانه صحيح نيست .
3 ) رُشد ، پس طلاق سفيه و ناقص العقل صحيح نيست .
4 ) اختيار ، پس اگر كسى را مجبور كنند كه زنش را طلاق دهد ، اين طلاق باطل است ، اگرچه بعد به آن راضى شود .
( مسألهء 3220 ) كسى كه از روى اكراه ، مثلًا براى مدارا كردن با پدر و مادر و يا همسر ديگر ، زنش را طلاق دهد ، اين طلاق باطل است . ولى اگر براى پرهيز از مشكلات ديگر با رضايت قلبى طلاق دهد ، طلاقش صحيح است .
5 ) صيغهء طلاق را به قصد انشاء بخواند ، پس اگر آن را از روى شوخى ، اشتباهى ، يا بدون قصد بر زبان جارى كند ، طلاق حاصل نمى شود .
6 ) به صورت قطعى باشد نه تعليقى ، پس اگر بگويد : « اگر من با فلانى ازدواج كنم پس او مطلّقه باشد » يا بگويد : « اگر همسرم از خانه بيرون برود مطلّقه باشد » چنين طلاقى باطل است .
( مسألهء 3221 ) اگر به چيزى معلّق كند كه در صحّت طلاق شرط است ، مثلًا بگويد : « اگر فلانى همسر من باشد پس مطلّقه باشد » يا بگويد : « اگر همسرم از حيض پاك شده باشد ، پس مطلّقه باشد » بنابر احتياط