تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 671

مساهمون:

ص٦٧١
( مسألهء 3212 ) كسى كه اختيار طلاق در دست اوست ، ميتواند به كسى اجازه دهد ، يا كسى را وكيل كند كه صيغهء طلاق را از طرف او اجرا كنند ، اگرچه خودش نيز همراه آنها در مجلس طلاق حضور پيدا كند . ( مسألهء 3213 ) اگر كسى بدون اطلاع شخصى همسرش را به طور فضولى طلاق دهد ، باطل است ، اگرچه او بعد اجازه دهد . ( مسألهء 3214 ) در صيغهء طلاق بايد واژهء « طالِقٌ » را به كار ببرد ، مثلًا بگويد : « فُلانَةُ طالِقٌ » ، « أنْتِ طالِقٌ » يا « زَوْجَتى طالِقٌ » . پس اگر بگويد : « طَلَّقْتُكِ » ، « أنْتِ مُطَلَّقَةٌ » ، « أنْتِ بايِنَةٌ » يا « أنْتِ حَرامٌ » با هيچكدام از اينها و امثال اينها طلاق محقّق نمى شود . ( مسألهء 3215 ) اگر مرد به همسرش بگويد : « اعْتَدّى » ، يعنى : عدّه نگهدار ، آيا با اين تعبير طلاق محقق مىشود يا نه ؟ محلّ اشكال است . ( مسألهء 3216 ) اگر كسى زنش را سه طلاقه يا دو طلاقه كند ، بدون ترديد دو طلاق و سه طلاق واقع نمى شود ، بلكه واقع شدن يك بار نيز مورد اشكال است . ( مسألهء 3217 ) صيغهء طلاق جز به عربى واقع نمى شود ، مگر هنگامى كه طلاق دهنده به غير عربى قادر نباشد ، پس ميتواند به زبان ديگرى طلاق دهد ، و لازم نيست وكيل بگيرد . ( مسألهء 3218 ) كسى كه قدرت بر تكلّم دارد ، اگر با نوشته و يا اشاره زنش را طلاق دهد ، كفايت نمى كند ، امّا كسى كه به جهت لال بودن و امثال آن قدرت بر تكلّم ندارد ، اگر به قصد انشاء طلاق با نوشتن زنش را طلاق دهد و ديگر شرايط طلاق از شاهد و غيره فراهم شود ، كفايت مىكند . و اگر بر نوشتن قدرت ندارد با اشاره بفهماند و شاهد بگيرد و قصد انشاء كند كفايت مىكند ، مثل اينكه چادر بر سرش بيندازد و ابراز كند كه او ديگر بيگانه است . * * *