( مسألهء 3227 ) كسى كه همسرش دور است ولى از حال او آگاه است ، يا ميتواند از حال او آگاه شود ، همانند كسى است كه حاضر باشد ، يعنى فقط ميتواند در حال پاكى زن او را طلاق دهد ، ولى اگر براى اطلاع از حال او راهى نداشته باشد ، هر وقت بخواهد ميتواند او را طلاق دهد .
( مسألهء 3228 ) كسى كه با همسرش در يك محلّ زندگى مىكند ، ولى براى اطّلاع از حال او راهى ندارد ، او نيز ميتواند هر وقت بخواهد او را طلاق دهد .
( مسألهء 3229 ) زنى كه در سن حيض ديدن است ، ولى حيض نمى بيند ، او را « مسترابه » ميگويند ، زن مسترابهاى را كه با او نزديكى صورت گرفته ، پس از سپرى شدن سه ماه قمرى از تاريخ آخرين رابطهء زناشوئى ، ميتواند طلاق دهد .
( مسألهء 3230 ) آغاز سن حيض در زنها ، كامل شدن نه سال قمرى ، و پايان سن حيض در زنان قريشى كامل شدن 60 سال و در غير قريشى كامل شدن 50 سال قمرى مىباشد .
( مسألهء 3231 ) در طلاق زن مسترابه ، فرق نمى كند كه شوهرش با او در يك محلّ زندگى كند يا دور باشد ، در هر دو صورت بايد سه ماه سپرى شود .
( مسألهء 3232 ) شرط هشتم از شرايط صحّت طلاق در چند مورد ساقط مىشود ، كه از آن جمله است :
1 ) زن در سنّ حيض نباشد ، به تفصيلى كه در مسألهء 3230 گفته شد .
2 ) رابطهء زناشويى حاصل نشده باشد . در اين صورت طلاق دادن او حتى در حال حيض صحيح مىباشد .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 674
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٦٧٤