( مسألهء 2670 ) اگر از مفاد وقفنامه استفاده شود كه واقف ميخواهد منافع ، توليدات و يا عايدات حاصله از وقف به افراد موقوفٌ عليهم تمليك شود ، اگر تعداد آنها محدود باشند و دسترسى به همهء آنها امكان پذير باشد ، ظاهر اين است كه بايد در ميان همهء آنها توزيع گردد . و اگر واقف تصريح به امتياز برخى بر ديگرى نكرده باشد ، بايد به طور مساوى و يكسان تقسيم گردد .
( مسألهء 2671 ) اما در مواردى كه تعداد موقوفٌ عليهم محدود نباشد و دسترسى به همهء آنها ممكن نباشد ، مثل مواردى كه به فقرا ، سادات ، علما و امثال آنها وقف مىشود ، ظاهر اين است كه توزيع در ميان گروهى از آنها كافى است و لازم نيست كه به همه آنها برسد .
( مسألهء 2672 ) اگر مفاد وقفنامه اين باشد كه افراد موقوفٌ عليهم شخصاً از آن استفاده كنند ، در اينجا جايز نيست كه برخى از آنها پولى از برخى ديگر بگيرند و به آنها اجازه بدهند كه مستقلا از آن استفاده كنند .
( مسألهء 2673 ) اگر برخى از افراد موقوفٌ عليهم در مقابل استفاده نكردنشان چيزى به عنوان مصالحه بگيرند ، كه اين مبلغ در مقابل اعمال نكردن حق خود باشد ، نه در مقابل استفادهء مستقلّ آنها ، مانعى ندارد .
( مسألهء 2674 ) موقوفه بودن چيزى به يكى از سه راه ثابت مىشود :
1 ) اطلاع شخصى به صورت يقينى
2 ) گواهى دو شاهد عادل
3 ) خبر دادن كسى كه عين موقوفه در اختيار اوست .
( مسألهء 2675 ) ويژگيهاى آن نيز ، كه آيا وقف عام است يا خاصّ ؟ آيا مثلًا به عنوان مسجد وقف شده يا حسينيّه ؟ آيا شراكتى هست يا ترتيبى ؟ آيا منافع آن تمليك مىشود يا نه ؟ آيا موقوفٌ عليهم شخصاً بايد استفاده كنند
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 558
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٥٥٨