كسى داشته ، در اختيار دارد ولى صاحب آن را نمى شناسد ، ميتواند آن را بفروشد و طلب خود را وصول كند ، و در اينجا چند صورت است :
1 ) اگر طلبش به مقدار گروى باشد ، آن را در مقابل طلبش تصاحب مىكند .
2 ) اگر طلبش بيش از مال گروى باشد ، آن را تصاحب مىكند و بقيهء طلبش بر عهدهء بدهكارى كه نمى شناسد باقى ميماند .
3 ) اگر طلبش كمتر از مال گروى باشد ، طلب خود را وصول مىكند و مازاد آن به عنوان امانت در دست او ميماند ، و حكم امانتى كه صاحبش ناشناخته است بر آن جارى مىشود ، كه حكم آن را در پايان فصل وديعه بيان كرديم .
4 ) اگر مقدار طلبش را فراموش كرده و احتمال ميدهد كه به مقدار مال گروى باشد ، آن را از بابت طلب خود تملك مىكند .
* * *
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 506
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٥٠٦