احكام كفالت
كفالت همانند رهن وثيقهاى است براى اطمينان از استيفاى حق ، جز اينكه رهن در مورد اشياء و كفالت در مورد اشخاص مىباشد .
( مسألهء 2430 ) كفالت آنست كه شخصى به شخص ديگرى تعهد ميسپارد كه شخص سوّم را هر وقت كه بخواهد و يا در وقت مشخصى در نزد او حاضر نمايد ، به طورى كه اگر او حاضر نشود خود به جاى او حضور پيدا كند .
( مسألهء 2431 ) كسى كه كفالت مىكند و اين تعهد را ميسپارد ، « كفيل » ناميده مىشود .
( مسألهء 2432 ) محل بحث در كفالت مواردى است كه شخص كفالت شده ملزم به حضور در نزد صاحب حق يا صاحب ادّعا باشد و آن در جائى است كه دست حاكم عادل باز باشد ، و لذا احكام اين فصل در زمان ما خيلى مورد ابتلا نمى باشد ، از اين رهگذر دامن سخن فرا ميچينيم ، فقط به دو مطلب اشاره ميكنيم :
مطلب اوّل :
در جايى كه بر شخص مورد ادّعا منهاى كفالت حضور واجب نباشد ، مانند كسى كه به ستم زندانى شده ، يا مجبور شده كه در نزد ظالم گواهى