2 ) اگر اين شرط را جدا از قرارداد قرض شرط كنند ، به اين معنى كه پس از قرض دادن ، از او مطالبهء گروى نمايد ، و به هنگام گرو گيرى شرط كند كه از منافع آن مجاناً استفاده كنند ، ظاهراً مانعى ندارد و قيمت آن را ضامن نمى شود .
3 ) اگر اين شرط را در ضمن عقد سوّم انجام دهند ، به اين معنى كه قرض را به شرط رهن بدهند و گروگان را تحويل بگيرند ، سپس معاملهء ديگرى با او كرده ، در ضمن اين معامله شرط كنند كه از گروى موجود در نزد گرو گيرنده استفادهء مجّانى شود ، ظاهر اين است كه اين شرط نيز جايز است و در مقابل استفاده از منافع مال گروى چيزى ضامن نمى شود .
( مسألهء 2420 ) اگر گرو گيرنده بميرد حق او در مال گروى به ورثهاش منتقل مىشود و حق هيچكدام از آنها ساقط نمى شود مگر اينكه حق خودش را ساقط كند و يا بدهكار سهم او را از بدهى خود بپردازد و از سهم او برىء الذمّه بشود .
( مسألهء 2421 ) اگر مالك مال گروى بميرد ، رهن باطل نمى شود ، اگرچه آن مال گروى به ورثه منتقل شده باشد .
( مسألهء 2422 ) هنگامى كه وقت پرداخت بدهى رسيد ، گرو گيرنده نمى تواند خودسرانه به فروش مال گروى اقدام كند ، بايد به گروگذار مراجعه كرده ، طلب خودش را مطالبه كند ، اگر خوددارى كند ميتواند او را وادار كند كه بدهى خودش را از طريق فروش گروى و يا از هر طريق ديگرى پرداخت نمايد . اگر مؤثر نشود ، ميتواند مال گروى را بفروشد و طلب خودش را وصول كند . ولى بنابر احتياط واجب در صورت امكان پس از مراجعه به حاكم شرع اقدام به فروش نمايد .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 504
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٥٠٤