تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 218

مساهمون:

ص٢١٨
ركعت دوّم ، يعنى پس از اتمام ذكر واجب سجدهء دوّم از ركعت دوّم ، در تعداد ركعتهاى نماز شك كند ، در پنج صورت براى تصحيح آن راه حل وجود دارد : اوّل : شك بين دو و سه ( مسألهء 1146 ) اگر نمازگزار پس از تمام شدن ذكر واجب سجدهء دوّم ، شك كند دو ركعت خوانده است يا سه ركعت ؟ بايد بنا بگذارد بر اين كه سه ركعت خوانده است ، پس برمى خيزد و يك ركعت ديگر ميخواند و نماز را تمام مىكند ، پس از سلام نماز ، نماز احتياط را به جاى ميآورد ، پس اگر كمبودى در نماز بوده با آن جبران مىشود . ( مسألهء 1147 ) بنابر احتياط واجب بايد نماز احتياط بعد از نماز بدون فاصله و بدون اين كه يكى از مبطلات نماز را انجام داده باشد ، به جا آورده شود . ( مسألهء 1148 ) بنابر احتياط واجب در شك بين دو و سه ، بايد نماز احتياط را يك ركعت ايستاده به جا آورد و آن را فقط با حمد بدون سوره به صورت آهسته بخواند ، سپس ركوع ، سجده ، تشهد و سلام آن را به جا آورد . دوّم : شك بين سه و چهار ( مسألهء 1149 ) نمازگزار در هر حالى كه باشد ، اگر شك كند سه ركعت نماز خوانده يا چهار ركعت ، بايد بنا را بر چهار بگذارد و نمازش را تمام كند ، سپس نماز احتياط به جا آورد . ( مسألهء 1150 ) در مورد شك بين سه و چهار بايد يك ركعت ايستاده و يا دو ركعت نشسته نماز احتياط به جا آورد و بهتر اين است كه دو ركعت نشسته را انتخاب كند . و به هر حال با حمد و بدون سوره و آهسته خوانده شود . سوّم : شك بين دو و چهار ( مسألهء 1151 ) اگر نمازگزار پس از تمام شدن ذكر واجب سجدهء