نمى توانند در اين حال نماز قضا بخوانند ، بلكه بايد منتظر باشند عذر آنها بر طرف شود و نمازهاى خود را به صورت كامل قضا كنند .
( مسألهء 1040 ) افرادى كه از بر طرف شدن عذر خود مأيوس هستند مىتوانند نسبت به قضاى نمازهاى خود اقدام كنند ، پس اگر تصادفاً عذرشان بر طرف شود ، اگر عذر آنها چيزى بوده كه موجب نقصان در اركان نماز بوده ، لازم است نمازهاى قضائى را كه در آن حالت خواندهاند دوباره بخوانند و گرنه به همان نماز قضاى عذرى كفايت ميكنند .
( مسألهء 1041 ) افراد معذورى كه از بهبودى خود مأيوس نبودند ، ولى احتمال ميدادند كه عذرشان ادامه پيدا كند و با اين احتمال نمازهاى خود را در حال عذر قضا كردهاند ، اگر عذرشان بر طرف شود ، بايد نمازهاى قضائى را كه در آن حال خواندهاند دوباره بخوانند .
( مسألهء 1042 ) تا انسان زنده است ، ديگرى نمى تواند نماز و روزه و ديگر واجبات او را انجام دهد ، اگر چه خودش از انجام دادن آنها ناتوان باشد ، به جز در مورد حجّ از كسى كه استطاعت مالى دارد ، ولى خودش قدرت رفتن به مكّه و مباشرت اعمال حجّ را ندارد .
( مسألهء 1043 ) در بسيارى از مستحبّات انسان ميتواند از طرف خودش نايب بگيرد ، مثل نماز ، روزه ، حجّ ، زيارت ، قرائت قرآن و صدقه دادن و اين موارد را انسان ميتواند از طرف شخص ديگر تبرّعاً انجام دهد ، ولى در غير اين موارد ، اگر كسى بخواهد عملى را از طرف ديگرى انجام دهد ، بنابر احتياط واجب بايد به رجاء مطلوبيّت ( به اميد اين كه انشاءالله مطلوب شارع است ) انجام دهد .
( مسألهء 1044 ) در همهء واجبات و مستحبّات ميتوان از طرف
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 197
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٩٧