شخص مرده نيابت كرد و يا تبرّعاً از طرف او انجام داد ، و نائب در اين موارد نيّت مىكند امتثال امرى كه را كه نسبت به شخص منوبٌ عنه متوجّه بوده ، و يا فارغ كردن ذمّهء او را و يا نزديك كردن او را به عنايات پروردگار .
( مسألهء 1045 ) نايب بايد مسلمان ، عاقل و مؤمن باشد و لذا نيابت مخالف كفايت نمى كند ، و بنابر احتياط واجب به نيابت مخالفى كه مستضعف ( يعنى كسى كه اقرار به ولايت ائمه هدى ( عليهم السلام ) نكند ولى منكر آن هم نباشد ) است نيز نمى توان اكتفاء كرد .
( مسألهء 1046 ) بچهء مميّزى كه ميتواند اعمالش را به صورت صحيح انجام دهد ، ميتواند از طرف ديگرى نيابت كند .
( مسألهء 1047 ) مرد ميتواند از طرف زن ، و زن از طرف مرد نيابت كند ، ولى بايد در جهر و اخفات ( بلند يا آهسته خواندن نماز ) به وظيفهء خودش عمل كند .
( مسألهء 1048 ) نايب بايد هنگام انجام دادن عمل ، منوبٌ عنه را - ولو به صورت اجمال - معيّن كند ، و تعيين آن بعد از عمل كفايت نمى كند .
( مسألهء 1049 ) بر ولى ميّت واجب است نسبت به قضاى نماز و روزهء مردهء مرد اقدام نمايد ، خواه از روى عذر فوت شده ، مثل بيمارى ، نادانى و عدم تشخيص وظيفه ، يا از روى مسامحه ، به شرط اين كه نسبت به قضاى آنها بى مبالات نباشد .
( مسألهء 1050 ) بر ولى واجب نيست نسبت به قضاى نماز و روزهء ميّت زن اقدام كند ، اگر چه بهتر است .
( مسألهء 1051 ) منظور از ولى در اينجا وارثِ مرد است ، و اگر ميّت چند وارث مرد داشته باشد ، قضاى نماز و روزهء او بر همهء آنها ، به صورت
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 198
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٩٨