فطرى باشد .
( مسألهء 1025 ) اگر در اثناى وقت ، كودك بالغ شود ، مجنون عاقل گردد ، غش كرده به هوش آيد ، كافر مسلمان شود ، بايد آن نماز را بخوانند و اگر نخوانند بايد قضاى آن را به جا آورند . حتّى اگر به اندازه يك ركعت وقت باقى بود ، بنابر احتياط واجب بايد قضاى آن را بخوانند .
( مسألهء 1026 ) اگر پس از وارد شدن وقت نماز زن حائض گردد ، اگر وقت كافى براى خواندن نماز داشته و نخوانده است ، بايد پس از پاك شدن قضاى آن را به جا آورد .
( مسألهء 1027 ) اگر بعد از فرا رسيدن وقت نماز و سپرى شدن مدّت زمانى كه ميتوانست نماز را با شرايطش بخواند ، اگر جنون و يا اغماء بر او عارض شود ، بنابر احتياط واجب بايد قضاى آن را بخواند .
( مسألهء 1028 ) كسى كه خودش را مست كرده ، هر نمازى كه در حال مستى از او فوت شود بايد آن را قضا كند ، ولى اگر سبب مستى به اختيار خودش نبوده ، ظاهراً قضاى نمازهايى كه در حال مستى از او فوت شده بر او واجب نيست ، اگر چه بهتر است آنها را قضا كند .
( مسألهء 1029 ) اگر سنّى به آئين تشيع هدايت شود ، نمازهائى را كه از او فوت شده بايد قضا كند ، امّا نمازهائى را كه بر اساس مذهب خود خوانده و توانسته در آنها قصد قربت نمايد قضا ندارد .
( مسألهء 1030 ) حكم زنى كه در اثناى وقت از حيض و نفاس پاك مىشود ، در مسأله 276 بيان شد .
( مسألهء 1031 ) اگر كسى نماز نافله و يا هر نماز مستحبّى ديگرى را كه وقت معين دارد ، اگر به وسيلهء نذر بر خودش واجب گرداند و در وقتش
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 195
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٩٥