اينگونه مورد سوء استفاده و دست آويز مقاصد افراد جاه پرست و رياست خواه نشده است .
حقّ ، صلح ، عدالت ، امانت و صداقت ، فرهنگ و تعليم و تربيت ، ترقى و تجدد ، دين و مذهب ، آزادى ، دموكراسى ، برقرارى نظم و حكومت قانون و صدها مفاهيم ديگر از اين رقم مورد سوء استفاده و دستبرد سودپرستان و سياستمداران بوده و هست و بيشتر اين الفاظ در معانى اضداد آنها استعمال مىشود ؛ يعنى جنگجو و توسعهطلب از صلح و دموكراسى ، ستمگر از عدالت ، مفسد از اصلاح ، مرتجع از تجدد و ترقى ، خائن از امين و دشمنان آزادى از آزادى دم مىزنند و در زير اين الفاظ مقاصد خود را مىجويند و بر روى كارها و خيانت و جنايتهاى خود با اين الفاظ پردهپوشى نموده و به ملّتهاى ستمكش آنچه را مىخواهند تحميل مىكنند . به نام تعميم تربيت و تعليم ، مردم را از مبانى صحيح اخلاقى منحرف مىسازند و از ترقى علمى افراد مانع مىشوند .
جنگهايى كه به نام آزادى بشر و نجات ملل محروم و دفاع از حقوق ملّتها برپا مىشود ، چنانچه ديده و شنيده شده ، براى پايمال كردن حقوق و غارت ثروت كشورها و استعمار آنها است .
به نام رهبرى معنوى و به نام رسالت آسمانى بيشتر شورش و انقلاب شده ، يا به نام مهدويت ؟ كسانى كه به دروغ ادّعاى پيغمبرى كردهاند بيشتر بودهاند يا آنهايى كه به دروغ ادعاى مهدويت كردهاند ؟
كودتاها و انقلاباتى كه پى در پى در كشورها واقع مىشود ، به نام اصلاح و نجات ملّت و آزادى و حكومت قانون انجام مىشود يا به نامهاى ديگر ؟ آيا رهبران اين انقلابات بيشتر خودساخته و شيفته آزادى ، براى اصلاح قيام مىكنند يا براى مقاصد ديگر ؟
سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 239
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٢٣٩