تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 237

مساهمون:

ص٢٣٧
مهدى را تضعيف كرده ، براى كفر و روش سياسى خاصى كه داشته - تا اينكه مىگويد : - اين فصل از مقدّمه ابن خلدون پر است از غلطهاى بسيار در نام‌هاى رجال و علل احاديث ، البته نبايد احدى به آن اعتماد كند . استاد احمد بن محمّد صديق ، كتابى در ردّ ابن خلدون در اين موضوع به نام " ابراز الوهم المكنون عن كلام ابن خلدون " نوشته و به طور مشروح به او پاسخ داده و او را مبتدع شمرده است . هرچند آقايان علماى اهل سنّت به اين سخنان ياوه ، جواب داده و ثابت كرده‌اند : عقيده به ظهور مهدى ، عقيده اسلامى خالص و مورد اجماع و اتّفاق امّت است ، در مقام توضيح مىگوييم : 1 - هر فكر و عقيده‌اى كه از شيعه باشد ، فكر و عقيده اسلام است و شيعه جز عقايد اسلامى ، فكر و عقيدهء ديگرى ندارد . مدرك و مستند عقايد شيعه كتاب و سنّت پيغمبر صلى الله عليه و آله است . بنابراين امكان ندارد كه عقيده‌اى عقيدهء شيعه باشد و عقيده اسلامى نباشد . 2 - عقيده به ظهور مهدى ، اختصاص به شيعه ندارد و چنانچه علماى اهل سنّت نيز بر آن اتّفاق دارند ، عقيده اسلامى خالص است . 3 - شما اسلامى بودن عقيده را از چه راه تشخيص مىدهيد ؟ ! آيا اگر آياتى از قرآن مجيد به آن تفسير شده باشد ، آن عقيده ، عقيده اسلامى نيست ؟ اگر احاديث صحيح و معتبر و متواتر كه در كتاب‌هاى اهل سنّت روايت شده ، آن را ثابت سازد ، آن عقيده ، عقيده اسلامى نيست ؟ اگر صحابه و تابعين و تابعينِ تابعين به آن معتقد باشند ، آن عقيده اسلامى نيست ؟ اگر شواهد و حوادث تاريخى همه صحّت آن عقيده را تأييد كرده و برساند كه