اين خصيصه ايمن از ضلالت به وسيله تمسّك به امام عليه السلام ، خصيصهاى است كه در حديث " ثقلين " و در احاديث ديگر بسيار به آن تصريح شده است و هريك از ائمه معصومين عليهم السلام در عصر خود ، به آن بر ساير امّت امتياز دارند و گذشت زمان و زندگى و سيره امامان و علوم و معارفى كه از آنها صادر شده و اصحاب و علمايى كه در مكتب و مدرسه اهل بيت عليهم السلام تربيت شدند نيز ثابت نمود كه اين بزرگواران به علوم و فضايل اخلاقى و عملى كه دارند ، داراى اين امتيازند و اهليت عنايات خاص و درجات متعالى را كه به آنها عطا شده است ، دارند .
و از جمله صدها حديث و روايت كه در اين موضوع صراحت دارند ، مىتوانيد شمّهاى را در نهج البلاغه مطالعه فرماييد . مانند اينكه در خطبه دوم مىفرمايد :
« هُمْ أَساسُ الدّينِ وَعِمادُ الْيَقِينِ ، إِلَيْهِمْ يَفِيءُ الْغالِي وَبِهِمْ يُلْحَقُ التّالِي » ؛
« اهل بيت پيغمبر صلى الله عليه و آله كه اساس دين و ستون يقين هستند به سوى ايشان بازگردانده مىشود غالى ( مفرط و از حدّ برون شده ) و به ايشان ملحق و پيوست مىشود تالى » .
و در خطبه ديگر مىفرمايد :
« إِنَّ مَثَلَ آلِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله كَمَثَلِ نُجُومِ السَّمآءِ ، إِذا خَوى نَجْمٌ طَلَعَ نَجْمٌ » ؛ « 1 »
« آگاه باشيد مثل آل محمّد صلى الله عليه و آله مثل ستارگان آسمان است كه هرگاه ستارهاى غروب نمايد ، ستاره ديگرى طلوع مىكند » .
و در خطبه ديگر مىفرمايد :
« نَحْنُ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَمَحَطُّ الرّسالَةِ وَمُخْتَلَفُ الْمَلآئِكَةِ وَمَعادِنُ الْعِلْمِ وَيَنابِيعُ الْحُكْمِ ، ناصِرُنا وَمُحِبُّنا يَنْتَظِرُ الرَّحْمَةَ وَعَدُوُّنا وَمُبْغِضُنا يَنْتَظِرُ
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبه 100 .