و صفت هشتم اين است كه : آنها راه به سوى بهشت مىباشند ، پس هركس به راه آنها رفت ، نجات مىيابد ، چنانكه مثل احاديث سفينه و امان بر آن دلالت دارد . « 1 » از مجموع اين توضيحات معلوم شد كه بر ائمّه معصومين عليهم السلام به طور مطلق ، در احاديث اطلاق حجّت اللَّه و امام شيوع دارد و هنگامى كه بدون قرينه گفته شوند ، ائمه معصومين عليهم السلام به ذهن متبادر مىشود .
و همچنين معلوم شد كه مقام حجت اللهى و خليفة اللهى و ولايت و امامت ، اعظم مقامات و درجات است كه بدون ايمان به آن ، نجات ميسر نيست .
چنانكه در حديث است كه از مؤمن سؤال مىشود : آيا آزادى و برائت خودت را ( از آتش ) گرفتهاى و در زندگى دنيا به عصمت كبرى متمسك شدهاى ؟ پاسخ مىدهد : بله .
آن كس كه مورد سؤال قرار گرفت ، مىپرسد : آزادى و امان و عصمت كبرى چيست ؟ جواب مىدهد : ولايت على بن ابى طالب عليه السلام . پس به او مىگويد : راست گفتى . پس او را امان مىدهد و بشارت مىدهد به آنچه او را مسرور سازد .
و از كافر سؤال مىشود ، همچنانكه از مؤمن سؤال شد و او جواب مىدهد : نه .
پس او را به خشم و عذاب و آتش خدا بشارت مىدهد . « 2 » و مؤيّد اين روايت ، حديثى است كه شيعه و سنى از حضرت رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت نمودهاند :
« لا يَجُوزُ أَحَدٌ الصّراطَ إِلّا مَنْ كَتَبَ لَهُ عَلَيَّ الْجَوازَ » ؛ « 3 »
هامش
( 1 ) . مخفى نماند اگرچه در ابتدا ، اوصاف را هفت تا فرموده است ؛ امّا در مقام شرح و تفصيل به هشت رسانيده است - قدس اللَّه سره - .
( 2 ) . رياض السالكين ، روضهء 42 .
( 3 ) . رياض السالكين ، روضهء 42 .