« إِنَّكَ تَسْمَعُ ما أَسْمَعُ وَتَرى ما أَرى إِلّا أَنَّكَ لَسْتَ بِنَبِيٍّ وَلكِنَّكَ لَوَزِيرٌ » ؛ « 1 »
« شما مىشنوى آنچه كه من مىشنوم ، و مىبينى آنچه كه من مىبينم ، جز اينكه شما پيغمبر نيستى ، ليكن وزير هستى » .
از آن همه سوابق علمى و ارتباط كامل معنوى و روحى او با رسول خدا صلى الله عليه و آله كه محتوايش مىتوانست تمام نيازمندىهاى اين امّت را تا روز قيامت مرتفع سازد ، اكثريت امّت مسلمان ؛ بلكه دنياى بشريت را محروم ساختند ؛ امّا از مثل عايشه كه سياست حكومتها او را به واسطه موضع معارضى كه با اهل بيت عليهم السلام و شخص شخيص خليفه منصوص على عليه السلام داشت ، با اينكه بر ساير زوجات پيغمبر صلى الله عليه و آله برترى نداشت و بلكه با بعضى از آنها مانند امّ سلمه در حكمت و فهم و درك مسايل اسلامى و مانند زينب در التزام به اطاعت از دستورات پيغمبر قابل قياس نبود و از مثل ابوهريره با آن سوابق سوء كه كتاب ابوهريره و كتاب شيخ المضيره در معرفى او كافى است ، با اينكه يك فرد عادى بيش نبود و مصاحبت عادى او با پيغمبر صلى الله عليه و آله بيشتر از بيست و يك ماه نمىشود ، احاديث بسيار روايت كردهاند كه مورد بحث و سوء ظن محققان اهل سنّت واقع شده است . « 2 » بديهى است محققان و كسانى از اهل سنّت و شيعه كه اين مسايل را بررسى كرده و مىنمايند ، مىفهمند سياست در ساختن مكتبهاى معارض با مكتب حقّ اهل بيت عليهم السلام كه پاسدار اصالتها و ارزشهاى اسلام بوده و هست ، چه نقش بزرگ و خطرناكى را ايفا كرده است كه ما در اينجا نمىخواهيم پيرامون اين موضوع سخن را دنبال كنيم .
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، صبحى صالح ، خطبه 192 .
( 2 ) . رجوع شود به كتاب « امن الامه » تأليف نگارنده و كتاب « ابوهريره » و كتاب « شيخ المضيره » و كتاب « اضواء على السنة المحمدية » .