31 - شريعت خدا در قلبش بوده ، اقدامش نخواهد لغزيد . « 1 » چنانكه ملاحظه مىفرماييد اين بشارات كاملًا با آيه كريمهء : « وَلَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ . . . » منطبق است ، چنانكه ظاهر اين است كه مراد از « صديق » كه در بشارت آيه 31 مذكور شده و در آن آيه و آيه 32 صفت آن بيان شده است ، حضرت مهدى عليه السلام مىباشد .
علاوه بر اين ، در مزمور ( 21 ) نيز بشاراتى هست كه در انيس الاعلام ( ج 7 ، ص 386 و 387 ) متن اصل آن را با ترجمه فارسى آن طبق ترجمه فارسى طبع لندن ( 1895 ) آورده است .
اسرائيليات
براى اينكه دعوت اسلام از وابستگى و التقاط و تحريف و تغيير مصون بماند ، پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله امّت را بر تمسّك به قرآن و عترت وصيت فرمود ، امامان و رهبرانى از اهل بيتش كه مؤيّد من عند اللَّه و شناسندهء مكتب او و روح دعوت و تفسير قرآن و وصى او مىباشند ، هدايت رسول خدا صلى الله عليه و آله را در تمام شؤون امتداد دادند و مرور زمان و علومى كه از آنها ظاهر شده و ناتوانى ديگران از حلّ مشكلات و معضلات علمى نشان داد كه اين ارجاع و الزام امّت در رجوع به آنها ، بر اساس واقعيت و صلاحيت و شايستگى آنها بود .
اگر امّت را از خطى كه براى آنها معيّن شده بود ، بيرون نمىكردند و مسير رهبرى را تغيير نمىدادند ، به طور مسلّم هيچگونه گمراهى و ضلالت و اختلافى براى دين پيشامد نمىكرد ، مخصوصاً دينى مثل اسلام كه خاتم اديان است و قرنها
هامش
( 1 ) . رجوع شود به ترجمه فارسى كتُب عهد عتيق دليم گلن ، جلد 3 ، ص 85 و 86 ، طبع ادن برغ سال 1845 ميلادى مطابق 1261 هجرى .