« إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى إِلَيَّ » ؛ « 1 »
« همانا من بشرى مانند شما هستم و به من وحى مىشود » .
على عليه السلام كسى است كه از او نقل مىشود كه فرمود : هركس مىخواهد نگاه كند به يك نفر از اهل آتش ، نگاه كند به مردى كه نشسته است و در حضور او جمعى ( به حال احترام ) ايستادهاند .
وقتى حضرت به جهاد اهل شام مىرفتند ، دهقانان " انبار " آن حضرت را ديدند ، از مراكب خود پياده شدند و جلو اميرالمؤمنين به شتاب مىرفتند . حضرت فرمود :
« ما هذَا الَّذِي صَنَعْتُمُوهُ » ؛ « 2 »
« اين چه كارى است كه انجام مىدهيد ؟ »
گفتند : عادتى است كه به آن اميران خود را تعظيم مىكنيم .
فرمود : به خدا سوگند ! اميران شما از اين سود نمىبرند و شما در دنيا خود را در زحمت و در آخرت در شقاوت قرار مىدهيد .
وقتى " حرب بن شرحبيل شبامى " پياده در ركاب حضرت مىرفت و او را مشايعت مىكرد ، امام عليه السلام فرمود : بازگرد كه پياده بودن مثل تو با مثل من ، براى والى فتنه و براى مؤمن موجب ذلّت است .
يكى از اسناد مهم و يگانه دستور العمل زمامدارى و برنامه عدالت اجتماعى ، عهدنامه حضرت مولا است كه براى مالك اشتر - عليه الرحمة - نوشت . منشورى عالىتر و دقيقتر از اين عهدنامه و موادى كه امام عليه السلام در آن بيان فرموده ، نيست . « 3 »
هامش
( 1 ) . سوره كهف ، آيه 110 .
( 2 ) . نهج البلاغه ، فيض الاسلام ، كلمات قصار 36 .
( 3 ) . به كتاب « الامام على صوت العدالة الانسانية » تأليف جرج جرداق ، نويسنده مسيحى كه بيناين عهدنامه و مواد اعلاميه حقوق بشر مقايسه كرده ، علاوه بر صراحت و دقت متن و ابتكار ، امتيازات ديگر اين عهدنامه را يادآور شده است و به كتاب « رمضان در تاريخ » تأليف نگارنده رجوع شود .